Ο άνθρωπος που χαρτογράφησε τον ανθρώπινο εγκέφαλο

Οι επιστημονικές αναζητήσεις σας οδήγησαν μακριά από την Ελλάδα. Για ποιο λόγο; Οι επιστήμονες θεωρείτε πως δεν έχουν χώρο στην Ελλάδα;

Το 1963 που έφυγα θεωρούσα πως δεν θα τα κατάφερνα αν έμπαινα στο πανεπιστήμιο, γιατί δεν ήμασταν ενημερωμένοι στην επαρχία, στην Ιθάκη που ήμουν και έτσι ούτε καν έδωσα εξετάσεις. Θεώρησα ότι θα αποτύγχανα. Επειδή ο αδερφός μου ήταν στις ΗΠΑ και μπορούσα να φύγω, έφυγα να μελετήσω στις ΗΠΑ. Πάντως δεν παραπονιέμαι για την μάθηση που είχα στο Γυμνάσιο, όταν πήγα στις ΗΠΑ δεν διαπίστωσα ότι οι άλλοι γνώριζαν περισσότερα από εμένα. Καλά μας δίδαξαν αλλά δεν μας ενημέρωσαν.

Πως βλέπετε την Παιδεία και τα Πανεπιστήμια της Ελλάδας;

Από ότι καταλαβαίνω υπάρχουν καλά στοιχεία στην Ελλάδα, βέβαια τα εξαρτήματα είναι λιγότερα από ότι απαιτεί το μίνιμουμ και ίσως αυτό που θα σας πω θα θεωρηθεί αίρεσις πιθανώς από πολλούς στον χώρο, είναι να σκεφθεί η Ελλάδα τι έχει κάνει η Αυστραλία σε αυτό το ζήτημα για να προικίσει τα Πανεπιστήμια χρηματικώς πιο καλά. Ποιος υποφέρει τελικά περισσότερο αν το Πανεπιστήμιο δεν έχει την «προίκα» του να αγοράσει τα εξαρτήματα και να πληρώσει τους καθηγητές που είναι συναγωνισμός, γιατί ο καλός καθηγητής θα πάει όπου του δώσουν περισσότερα χρήματα επί το πλείστον. Ένας τρόπος είναι λοιπόν να πληρώνουν οι μαθητές την παιδεία τους και να την ξεπληρώνουν εφόσον φθάσουν στον μέσο όρο του μισθού της Ελλάδος. Αυτό έκανε η Αυστραλία και σήμερα δεν παραπονιέται ο κόσμος.

Θα ήθελα να μας αναλύσετε για τους αναγνώστες που δεν γνωρίζουν το έργο σας τι ακριβώς κάνετε. Σας χαρακτηριζουν ως τον άνθρωπο που χαρτογράφησε τον ανθρώπινο εγκέφαλο…Σαν τον Μαγγελάνο του εγκεφάλου…

Κάνω χάρτες, άτλαντες του εγκεφάλου πειραματόζωων και ανθρώπου, και βρίσκω τι συμβαίνει στα μέρη του εγκεφάλου των πειραματόζωων και μετά βρίσκω τις αντιστοιχίες από αυτά τα μέρη στον άνθρωπο. Τα αναζητώ βέβαια και στον άνθρωπο να δω αν υπάρχουν και έτσι με αυτόν τον τρόπο το εργαστήριο μου βοηθάει επιστήμονες που ζητούν την αιτία ή μια γιατρειά μιας ασθένειας και κατασκευάζουν μοντέλα ασθένειας σε πειραματόζωα όπως για Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, επιληψία, κατάθλιψη, σχιζοφρένεια, και με τα μοντέλα τους μπορούν να χρησιμοποιήσουν φάρμακα τα οποία μπορούν να επιφέρουν καλυτέρευση στην ασθένεια και μετά να κοιτάξουν αυτά τα φάρμακα και στον άνθρωπο. Αυτοί οι επιστήμονες ζητούν να ξέρουν που βρίσκονται μέσα στον εγκέφαλο του αρουραίου και μετέπειτα να μεταφέρουν τις πληροφορίες τους στον άνθρωπο. Αυτά παρέχουμε εμείς. Παρέχουμε τους χάρτες, είναι σαν ένας οδικός χάρτης της Αθήνας για να ξέρεις που πηγαίνεις, που βρίσκεσαι.

Ποτε καταλαβατε το καλεσμα σας; Να ασχοληθείτε δηλαδη με την ιατρικη και τον ανθρωπινο εγκεφαλο;

Η ελπίδα μου ήταν να γίνω ένας καθηγητής Γυμνασίου, αλλά εφόσον είδα ότι οι γύρω μου δεν ήταν καλύτεροι από εμένα, είπα να προχωρήσω λιγάκι παραπάνω. Έκανα μεταπτυχιακές σπουδές στο Μπέρκλευ, μετά στο Μαγκίλ, μετά στο Yale, δηλαδή βλέποντας και κάνοντας. Εφόσον μπορούσα να αποδώσω συνέχιζα. Αρχικώς μελέτησα ψυχολογία γιατί με ενδιέφερε και ακόμα με ενδιαφέρει, αλλά έτυχε όταν ήμουν στο Cambridge είδα μια χρώση του εγκεφάλου πιο ευδιάκριτη από ότι είχα δει στο παρελθόν και υπέθεσα πως θα μπορούσα να έφτιαχνα έναν άτλαντα του εγκεφάλου του αρουραίου, σκεφτείτε ότι στον αρουραίο δουλεύουν οι περισσότεροι επιστήμονες και όχι στον άνθρωπο, κι έτσι έφτιαξα έναν πιο ακριβή χάρτη του εγκεφάλου του αρουραίου. Τα κατάφερα, αλλά όχι χωρίς δυσκολία, δεν βρίσκαμε εκδότη με τον συνεργάτη μου, μας έλεγαν πως δεν χρειάζεται άλλος άτλαντας του εγκεφάλου του αρουραίου. Τελικά βρήκαμε έναν εκδότη από την Αυστραλία και τελικά πέτυχε. Ακολούθησα την μύτη μου! Αφού προχωρούσε η κατάσταση, συνέχιζα κι εγώ. Η δομή του εγκεφάλου του ανθρώπου είναι ενδιαφέρουσα και οι συσχετισμοί με τα ζώα και αυτό που μας ελκύει πιο πολύ είναι αν βρούμε μια περιοχή του εγκεφάλου που δεν είναι γνωστή στην επιστήμη, τότε έχουμε το δικαίωμα να την ονομάσουμε και πολλές φορές δώσαμε ελληνικά ονόματα.

Πρόσφατα βρεθήκατε στην Ακαδημία Αθηνών…

Έχω την «διάκριση» ότι ήμουν ο πρώτος που έπαιξε μπουζούκι στην Ακαδημία Αθηνών. Έπαιξα το «Φεγγάρι, μάγια μου ‘κανες», γιατί τους είπα ότι θέλω να σας παίξω λίγο από ένα τραγούδι που εκφράζει τη ζωή μου και έτσι ακούστηκε μπουζούκι στην Ακαδημία

Θα συνεχίσουν οι Έλληνες να προσφέρουν πιστεύετε στις Επιστήμες;

Δεν είμαι αισιόδοξος ότι θα μπορέσουν να προσφέρουν πολύ παραπάνω από ότι προσφέρουν σήμερα. Νομίζω το Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι μέσα στα 200 καλύτερα του κόσμου, αλλά δεν είναι στα πρώτα 10, ούτε στα πρώτα 50, ούτε στα πρώτα 100.

Γεννηθήκατε στην Ιθάκη, ποια η σχέση σας με το νησί; Το επισκέπτεστε;

Ναι, την επισκέπτομαι, μ’ αρέσει το νησί, όπως ο καθένας θεωρεί την μητέρα του, μπορεί να μην είναι η πιο όμορφη αλλά είναι η πιο αγαπητή του. Έχει πράσινο που μου αρέσει, ωραίες ακτές, δεν έχει υπερβολικό τουρισμό και το μόνο που δεν μ’ αρέσει εκεί όταν οδηγώ κι εγώ αισθάνομαι ότι υπάρχουν 2 ειδών οδηγοί, οι τρομοκράτες και οι τρομοκρατημένοι! Και εγώ ανήκω στους τρομοκρατημένους!

Τι σημαίνει Ελλάδα για εσάς;

Ελλάδα σημαίνει φιλία για μένα. Αυτό που βρίσκω στην Ελλάδα και όχι στο εξωτερικό στον ίδιο βαθμό είναι ότι δημιουργείς πολύ πιο εύκολα φιλίες, πιο εύκολα αισθάνεσαι την αγάπη την ζεστασιά. Με συγκινεί το ενδιαφέρον, έχεις μία ανάγκη ο άλλος θα προσπαθήσει να σε βοηθήσει. Ο Έλληνας είναι πονόψυχος. Μου αρέσει η μουσική, η γλώσσα, έχω γράψει 1-2 ποιήματα. Δεν μπορώ να γράψω ποιήματα στην αγγλική.

Πως βλέπετε την κρίση στην χώρα;

Παρακολουθώ καθημερινά τις ειδήσεις, ήρθα μία φορά στην Ελλάδα μονό και μόνο για να ψηφίσω εναντίον των 2 κομμάτων που έφεραν την Ελλάδα στα γόνατα της. Ήμουν και εγώ στην Ελλάδα στο τέλος του 1940, μετά τον πόλεμο. Εγώ θυμάμαι τον εμφύλιο πόλεμο και δεν ήμασταν σε καλή κατάσταση αλλά όλοι ήμασταν το ίδιο. Δεν αισθανόσουν ότι κάποιος έκλεψε τα λεφτά τα δικά σου, ότι καταχράστηκε την περιουσία του κράτους και αυτό που δεν μου αρέσει είναι ότι δεν έχουν τιμωρηθεί αρκετά, ούτε έχουν παρθεί πίσω τα λεφτά, το οποίο το έχουν πετύχει άλλες χώρες από τις διάφορες λίστες που υπήρχαν από καταθέσεις στο εξωτερικό. Εμείς δεν τα καταφέραμε ακόμα στην Ελλάδα και δημιουργεί την αίσθηση αδικίας..

Ο Έλληνας πιστεύετε λόγω ιδιοσυγκρασιας πως θα καταφέρει να αντεπεξέλθει;

Σαν άνθρωπος που μελετά την ιατρική επιστήμη, βλέπω ένα πράγμα που δεν έχω ακούσει να πει κανείς. Βλέπω ότι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες διαθέτουν 4,9 δις ετησίως για να αγοράσουν τσιγάρα. Επίσης βλέπω ότι τα τσιγάρα στην Ελλάδα στοιχίζουν 4-5 ευρώ, ενώ στην Αυστραλία κοστίζουν 14 ευρώ. Ποια είναι αυτή η ελευθερία του πολίτη να καπνίζει και ο άλλος πολίτης που δεν καπνίζει να του πληρώνει τα σπασμένα;   Υπολογίζω ότι από το κάπνισμα και από τα τροχαία μαζί είναι 25 δις το κόστος της Ελλάδος τον χρόνο! Επί 20 χρόνια, υπερκαλύπτει το χρέος. Ας ξανασκεφτούμε τις ελευθερίες που ο πολίτης θεωρεί αυτονόητες. Να καπνίζεις όσο θέλεις αλλά να πληρώνεις κιόλας! Ας είναι 30 ευρώ το πακέτο!

Τι ερώτηση θα κάνατε στους Έλληνες;

Γιατί δεν κάνουν επανάσταση οι πεζοί στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις εναντίον της δυναστείας των αυτοκινήτων;

Σημαντικοί Έλληνες

Ο άνθρωπος που χαρτογράφησε τον ανθρώπινο εγκέφαλο

Ο Δρ. Παξινός έχει καταξιωθεί διεθνώς για την προσφορά του στην Ιατρική και για τις μοναδικές παγκοσμίως χαρτογραφήσεις του εγκεφάλου. Είναι καθηγητής Ψυχολογίας και Ιατρικών Επιστημών στο Neuroscience Research Australia του Πανεπιστημίου της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ.

Γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1944 στη Λεύκη Ιθάκης. Οι επιστημονικές του αναζητήσεις τον οδήγησαν μακριά από την Ελλάδα. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Berkeley στην Καλιφόρνια και μεταπτυχιακά στο πανεπιστήμιο McGill στον Καναδά. Έπειτα πέρασε ένα μεταδιδακτορικό έτος στο Yale.

Από το 1973 εργάζεται στο Πανεπιστήμιο του Νew South Wales στο Sydney, όπου και διαμένει διατηρώντας όμως επαφή και με τα καλύτερα Πανεπιστήμια και Ερευνητικά Κέντρα ανά τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Οι εργασίες του στη νευρολογία και νευροπαθητική, οδήγησαν στην καταπολέμηση του Πάρκινσον και του Αλτσχάϊμερ. Ο κ. Παξινός έως τώρα έχει φτιάξει δύο χάρτες του ανθρώπινου εγκεφάλου, έναν του στελέχους και έναν του υπόλοιπου εγκεφάλου. Οι έρευνες όμως συνεχίζονται, καθώς δεν έχουν γίνει οι βασικές μελέτες για τον φλοιό του εγκεφάλου.

Έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με 9 κορυφαία διεθνή βραβεία:  The Warner Brown Memorial Prize από το Πανεπιστήμιο Berkeley, 1968, το βραβείο Walter Burfitt το 1992, Βραβείο Αριστείας στην Επιστημονική Συγγραφή, Assoc Amer Publishers το  1999, το Ramaciotti Μετάλλιο Αριστείας στην Βιομετρική Έρευνα το 2001, The Alexander von Humbolt Foundation Prize το 2004.

Είναι ο συγγραφέας του «The rat brain in stereotaxic coordinates», (Ο Εγκέφαλος του Αρουραίου σε Στερεοταξικές ορίζουσες), το οποίο κατατάσσεται στην 10η θέση στον κατάλογο των πενήντα πιο δημοφιλών επιστημονικών συγγραμμάτων σε όλο τον κόσμο. Επίσης, έχει γράψει 38 βιβλία για τη δομή του ανθρώπινου εγκεφάλου αλλά και των ζώων.

Είναι πρόεδρος της Εταιρείας Νευροεπιστήμης της Αυστραλίας, μέλος της Αυστραλιανής Ακαδημίας Επιστημών (FAA), της Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών της Αυστραλίας (FASSA) και του Εθνικού Συμβουλίου Υγείας και Ιατρικής Έρευνας (NHMRC) της Αυστραλίας.

Είναι επίσης, AO (Officer in the General Division of the Order of Australia for Service to Neuroscience), Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος της Ακαδημίας Αθηνών,  Επίτιμος Πρόεδρος στην Σχολή Ψυχολογίας του City Unity College Αθηνών και συντάκτης διεθνών επιστημονικών περιοδικών με κριτές.

ΣΧΟΛΙΑ

  Σχόλια: 1

  1. Ioanis Komninos

    I’m afraid, prof. Paxinos has fallen into the trap that many scientist had fallen before him and many will after him. While his scientific work in neuroscience is very substantial, he felt that it gives him enough base to endeavor into ontology, metaphysics and theology. Trying to dismiss reality, such as the human soul (see his most recent article at “theconversation.com”), using whatever knowledge we, as humans, have on the brain and nervous system is childish and typical of the western intellectual tradition as defined since the 8th century AD in modern-day western Europe. His arguments become hypotheses, at best, and his approach erroneous and contradictory. Whether humans have a soul or not is a matter for debate as much as the existence of bacteria is: countless scientists have known for many years that bacteria exist, and countless saints (and others) know that humans have a soul. People, like prof. Paxinos, prefers to believe some people’s experience of reality (i.e., scientists) selectively. I guess, seeing is believing so he will have to wait until his death to find out about the human soul; however, it would be immensely better for him to find that out much sooner. That is, if he is interested.


ΠΡΟΣΘΕΣΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ