Ο βραβευμένος διδάκτωρ και πολιτικός μηχανικός
Έργα Ελλήνων

Ο βραβευμένος διδάκτωρ και πολιτικός μηχανικός

Ο Θεοδόσης Τάσιος είναι ομότιμος καθηγητής του ΕΜΠ, μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Τορίνου (Ιταλία), αλλά και επίτιμος διδάκτωρ σε διάφορα πανεπιστήμια. Παράλληλα, είναι πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Αρχαίας Τεχνολογίας, έχει δημοσιεύσει 430 επιστημονικές εργασίες και 50 βιβλία σε διάφορες γλώσσες, ενώ του έχουν απονεμηθεί το International Award of Merit In Structural Engineering από τη Διεθνή Ένωση Γεφυρών και Κατασκευών στη Ζυρίχη και το Μετάλλιο της Πόλεως των Παρισίων.

Γεννήθηκε στην Καστοριά στις 22 Ιανουαρίου 1930, αλλά μεγάλωσε στα Μέγαρα της Αττικής. Για τα παιδικά του χρόνια έχει πει σε συνέντευξή του στη Lifo πως είναι εκείνα που δομούν το «εγώ» μας, την προσωπικότητά μας. «Τα παιδικά μας χρόνια είναι η πατρίδα μας, όπως λέγεται. Όταν έφυγα σε ηλικία 8 ετών από την Καστοριά, για τα επόμενα πενήντα χρόνια, αυτή η πόλη ήταν ο τόπος των αγρυπνιών μου. Πάντοτε ένιωθα αυτήν τη συγκίνηση που σου δημιουργεί η παιδικότητα για τον τόπο καταγωγής σου».

Το 1948, ο εξέχων ακαδημαϊκός σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ), συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Παρίσι και έπειτα στο ΕΜΠ. Στη συνέχεια, υπηρέτησε ως υπολοχαγός στο σώμα του Μηχανικού του Ελληνικού Στρατού, το 1958, αναγορεύθηκε διδάκτωρ και στη συνέχεια επιμελητής, έκτακτος μόνιμος καθηγητής (1964) και τακτικός καθηγητής του ΕΜΠ (1969).

 

 

Παράλληλα, έχει διδάξει σε πολυάριθμα πανεπιστήμια, όπως το Πανεπιστήμιο της Βαγδάτης, το Πανεπιστήμιο Τονγκζί (Tongji University) της Σαγκάης, το «Διεθνές Κολλέγιο Επιστημών των Κατασκευών» (Collège International des Sciences de Construction), το Πανεπιστήμιο της Ναντζίν και το Πανεπιστήμιο της Παβίας.

Ο Θεοδόσης Τάσιος είναι ευαισθητοποιημένος σε κοινωνικά και φιλοσοφικά θέματα και δίνει αρκετές συνεντεύξεις στον Τύπο, ενώ αρθρογραφεί στην εφημερίδα Το Βήμα και σε έντυπα της Ελλάδας και του εξωτερικού. Είναι, ακόμα, πρόεδρος της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας, ομιλητής και διοργανωτής συναντήσεων σε θέματα παιδείας και ιστορίας και υπήρξε συνδιοργανωτής της έκθεσης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, που παρουσιάστηκε σε πόλεις της Ελλάδας και της Γερμανίας.

Υπήρξε πρόεδρος πολλών πανεπιστημιακών επιτροπών, μέλος της Συγκλήτου του Πολυτεχνείου, Κοσμήτορας Σχολής και Διευθυντής Τομέα και συνέβαλε στη λειτουργία του Εργαστηρίου Οπλισμένου Σκυροδέματος του ιδρύματος. Η έρευνα του εντοπίζεται στην εδαφομηχανική, στην τεχνολογία του σκυροδέματος, τη μελέτη των στατικών φαινομένων σε τοιχοδομές και της μηχανικής αυτών. Επίσης, συμμετέχει στην καθοδήγηση των μεταπτυχιακών και διδακτορικών εργασιών Ελλήνων και ξένων φοιτητών, στη διεκδίκηση χρηματοδοτήσεων από ευρωπαϊκά προγράμματα και στην εκτέλεση του ερευνητικού έργου.

 

 

Επιπλέον, έχει τιμηθεί ως επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Ναντζίν, του Πανεπιστημίου της Λιέγης, του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Πανεπιστημίου Κύπρου και του έχει αποδοθεί ο τίτλος του μέλους της Ακαδημίας Επιστημών του Τορίνου. Επιπρόσθετα, του έχει απονεμηθεί Μετάλλιο από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Σκυροδέματος (American Concrete Society) και το Μετάλλιο της Πόλεως των Παρισίων. Ακόμη έχει τιμηθεί ως επίτιμος πρόεδρος της Ευρωδιεθνούς Επιτροπής Σκυροδέματος (CEB), επίτιμο μέλος της Διεθνούς Ενώσεως Εργαστηρίων και Υλικών (RILEM), επίτιμο μέλος της Ιταλικής Συνομοσπονδίας Υποβρύχιας Δραστηριότητας (CIAS), επίτιμο μέλος του Επιστημονικού Τεχνικού Επιμελητηρίου Κύπρου και της Ελληνικής Εταιρείας Ορολογίας.

Εκτός από την ανάδειξή του ως μέλος του Αμερικανικού Ινστιτούτου Σκυροδέματος, έχει λάβει τη θέση του προέδρου της Διεθνούς Ενώσεως Εργαστηρίων και Υλικών (RILEM), ενώ έχει διατελέσει αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Προεντάσεων (Fédération International de la Précontrainte), πρόεδρος της Μόνιμης Συνδιάσκεψης Ενώσεων Μηχανικών Νοτιοανατολικής Ευρώπης, πρόεδρος της Ευρωδιεθνούς Επιτροπής Σκυροδέματος (CEB) και, στη συνέχεια, πρόεδρος επιτροπής σχεδίασης (CEB-Model Code) και μέλος της Γαλλικής Ένωσης Αντισεισμικής Μηχανικής.

 

 

Στην έδρα της Επιτροπής του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη, υπήρξε σύμβουλος σε θέματα επισκευής κτιρίων (1980) και σύμβουλος σε επιτροπές μνημείων και ιστορικών τόπων της UNESCO και της UNIDO σε θέματα βιομηχανικού σχεδιασμού κατασκευών για χώρες του Τρίτου Κόσμου. Υπήρξε, επίσης, εμπειρογνώμονας στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε θέματα αναγνώρισης τίτλων των μηχανικών, κατάρτισης, έρευνας και σεισμικής συμπεριφοράς κτιρίων. Ακόμα, υπήρξε εμπειρογνώμονας σε θέματα αποτίμησης και ελέγχου του έργου ευρωπαϊκών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και ευρωπαϊκών κέντρων ερευνών.

Ο Θεοδόσης Τάσιος είναι ιδρυτικό μέλος του Ελληνικού Τμήματος Σκυροδέματος και υπήρξε πρόεδρος επί συναπτά έτη, έχει τελέσει ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Εδαφομηχανικής και Θεμελιώσεων, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ερευνών Σκυροδέματος, αντιπρόεδρος επί συναπτά έτη της Ελληνικής Ανθρωπιστικής Εταιρείας, ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος (1993- ) της Εταιρείας Μελέτης Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας και πρόεδρος στο Ελληνικό Τμήμα Αντισεισμικής Μηχανικής.

Υπήρξε μέλος σε πολλές κυβερνητικές και ανεξάρτητες επιτροπές, εμπειρογνώμονας σε δημόσια έργα, σύμβουλος επί θεμάτων εδαφομηχανικής, στατικής και σεισμικότητας κτιρίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το πλαίσιο των μελετητικών του δραστηριοτήτων εντοπίζεται σε θέματα ευρύτερα από τον τομέα των κατασκευών και της ασφάλειας στον εργασιακό χώρο, καθώς είναι ομιλητής σε θέματα εκπαιδευτικά, γλωσσικά, ιστορικά και φιλοσοφικά, στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στον υπόλοιπο κόσμο.

 

 

Στις 12 Ιουνίου 2009, το Τεχνικό Επαγγελματικό Επιμελητήριο (ΤΕΕ) τον τίμησε για τη συμβολή του σε ειδική εκδήλωση με τη συμπλήρωση των 80 χρόνων από τη γέννησή του, και την ίδια χρονιά εξέδωσε βιβλίο σχετικά με το έργο του. Τον Σεπτέμβριο 2013, του απονεμήθηκε το International Award of Merit in Structural Engineering από τη Διεθνή Ένωση Γεφυρών και Κατασκευών (IABSE) στη Ζυρίχη.

Στη συσχετιζόμενη ερώτηση με το βιβλίο του «Πέντε μαθήματα ζωής» και για το μάθημα ζωής το οποίο θυμάται, απάντησε «Όλοι μας προχωράμε στη ζωή με παραδείγματα που μας εμπνέουν. Και θλίβομαι που βλέπω τον ναρκισσισμό να κερδίζει συνεχώς έδαφος, όχι μόνο σε μεμονωμένα άτομα αλλά και σε μάζες. Από τα πέντε μαθήματα ζωής του βιβλίου και τα πολλά παραδείγματα που έχω γνωρίσει στην πορεία της ζωής μου, θα επιλέξω σήμερα εκείνο του Μότσαρτ. Εκτός από τις τέσσερις γλώσσες που μιλούσε ή έγραφε, αποφάσισε να μάθει και τη γλώσσα των κωφαλάλων, τη νοηματική. Και το πέτυχε. Πρόκειται για σπουδαίο παράδειγμα αγαπητικής σχέσης που αναπτύχθηκε μέσα σε ένα δύσκολο κοινωνικό πλαίσιο − διότι ο Μότσαρτ ήταν φτωχός όλη του τη ζωή».

Ενώ για το τι του δίνει ελπίδα στο παρόν του, είπε «Το ότι ένα μεγάλο μέρος των νέων ανθρώπων, που ακόμη, φευ, δεν συνιστούν πλειονότητα, έχει μια διάθεση φιλοκοινωνικότητας, εργατικότητας, καινοτομίας και πολιτικής ευθύτητας. Την «βρίσκουν». Έτσι, μπορώ να ελπίζω πως στο άμεσο μέλλον ενδέχεται να συστήσουν μια κρίσιμη μάζα».

 

 

Σε άλλη του συνέντευξη και για το πόσα βιβλία έχει στην κατοχή του, αποκρίθηκε πως «Πάνω από 5.000 τίτλους βιβλίων στα πέντε βιβλιοστάσιά μου. Εκτός των τεχνικών και επιστημονικών που είναι στο Πολυτεχνείο. Δεν μπορώ να επιβιώσω χωρίς βιβλία. Είναι ένας μεγάλος «θησαυρός» γιά εμένα τα βιβλία μου. Σκέφτομαι κάτι που έγραψε ένας σπουδαίος και θέλω να δω αν το θυμάμαι ακριβώς. Κατεβαίνω στη βιβλιοθήκη, βρίσκω το βιβλίο, το ανοίγω, γυρίζω τις σελίδες, μυρίζω το χαρτί και διαβάζω. «Γιατί δεν το γκουγκλάρεις;» με ρωτάνε οι νεότεροι. Μα ένα «κλικ» δεν έχει τη γλύκα που σας περιέγραψα».

ΠΡΟΣΘΕΣΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ